Πρόκειται για την αλατοθεραπεία, μια εμπειρία αναζωογόνησης σώματος και πνεύματος, γνωστή από τους αρχαίους χρόνους, η οποία ήρθε ξανά στο προσκήνιο στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν παρατηρήθηκε ότι οι αλατωρύχοι εμφάνιζαν μειωμένα αναπνευστικά προβλήματα.

Η διαπίστωση αυτή οδήγησε στη δημιουργία κλινικών αποκατάστασης κοντά σε παλαιά αλατωρυχεία. Ασθενείς με αναπνευστικά και δερματολογικά προβλήματα κατέβαιναν καθημερινά στις στοές και παρέμεναν εκεί για 15-20 λεπτά χαλαρώνοντας. Τα αποτελέσματα ήταν ιδιαίτερα θετικά, με την κατάσταση των ασθενών να σημειώνει εμφανή βελτίωση. Σήμερα, η αλατοθεραπεία είναι γνωστή σε πολλές χώρες του κόσμου, ενώ η πλέον διαδεδομένη εφαρμογή της είναι η παραμονή σε κατάλληλα διαμορφωμένα σπήλαια άλατος.

Το μυστικό κρύβεται στον αέρα των ειδικά διαμορφωμένων χώρων, ο οποίος είναι εμπλουτισμένος με ιχνοστοιχεία αλατιού (ιώδιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο, σίδηρο, νάτριο), τα οποία ο ανθρώπινος οργανισμός απορροφά με φυσικό τρόπο μέσω της αναπνοής και των πόρων του δέρματος.